ចំងល់ ជីវិត ឬ សំណល់ ជីវិត ?

សាសនា មានតែចំណុចល្អ គ្មានចំណុចអាក្រក់ ឬ? ខែសីហា 15, 2008

សាសនាមានកំណើត តាំងពីអង្កាល់មក?

តាមការស្រាវជ្រាវ របស់ពួកប្រវត្តិវិទូ សកលលោក, ផែនដីកើតមក តាំងពី ៤៥៤០ លានឆ្នាំកន្លង ប៉ុន្តែជីវិតទាំងឡាយ កើតមាន រស់រាន លើផែនដី បានចំនួន ១០០០ លានឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ, ចំណែកជីវិតមនុស្ស លើផែនដី ទើបតែកើតមាន បានចំនួន ប្រហែល ពីររយពាន់ (២០០០០០) ឆ្នាំ យោងតាម ភស្តុតាងស្រាវជ្រាវ ដែលពួកប្រវត្តិវិទូ បានរកឃើញ មនុស្សដើមដំបូង នៅទ្វីបអាហ្វ្រិក។

(ច្រើនទៀត…)

កុំតូចចិត្ត ស្ងួន … ព្រោះ កូនមាសថ្លៃ មិនជា កូនគាត់! ខែសីហា 14, 2008

(កំណាព្យ កំសាន្តអារម្មណ៍ តាមលំនាំ រឿងបរទេស បើតែងជា ចំរៀង ប្រហែលជា ពិរោះ ដែលបង្ហាញ សេរីភាព ស្នេហា និង សេរីភាព មានកូន ក្រៅប្តីប្រពន្ធ!)

កូន៖ ម៉ាក់អើយៗម៉ាក់ កូនតូចចិត្តណាស់ ម៉ាក់ដឹងហើយនៅ ប៉ានាំកូនទៅ

ក្រុងកំពង់សោម ទៅដល់កោះរ៉ុង កូនក្មេងច្រើនណាស់ មានទាំងមនុស្សចាស់

មកទទួលប៉ា។ (ច្រើនទៀត…)

ពុទ្ធទំនាយ, ឥន្ទទំនាយ, … ឬ មនុស្សទំនាយ ? ខែសីហា 14, 2008

កាល ១០ ឆ្នាំមុន (ក្រោយរដ្ឋប្រហារ ថ្ងៃ ៥-៦ កក្កដា ១៩៩៧ រៀបចំដោយហ៊ុន សែន), ប៉ាម៉ាក់ខ្ញុំ បាននិទានប្រាប់ខ្ញុំថា កាលសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ (សម័យលន់ នល់ ១៩៧០- ១៩៧៥) គាត់បានដឹងពីពុទ្ធទំនាយ ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ លើក្រដាសចែកគ្នាកត់, រីឯ ក្រដាសនោះ ជាអក្សរដៃរៀបរាប់ដំបូងថា បានមកពីមួយផ្លែដូង បណ្តែតលើទន្លេ ដោយ អ្នកសច្ចាំងនៅឯណាណោះ មិនដឹងទេ។

អត្ថន័យនៃក្រដាសនោះថា នឹងមានកើតកល្យុគ សង្គ្រាម នៅប្រទេសខ្មែរ, នឹងមានផ្ទះឥតមនុស្សនៅ មានផ្លូវឥតមនុស្សដើរ… ឃ្លោកលិច អំបែងអណ្តែត ចឹងទៅ។ ឃើញថា ក្រដាសដែលជា ពុទ្ធទំនាយនោះ ពិតជាប៉ិនទស្សទាយ និងត្រូវមែន ព្រោះក្រោយមក មានពួក កុំមុយនិស្តយៀកកុង/យួនខាងជើង វាយចូល ប្រទេសខ្មែរ នៅឆ្នាំ ១៩៧០-១៩៧៥ ដោយសំលាប់ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ គ្មានត្រាប្រណី ទាំងកូនក្មេងក្នុងអង្រឹង ក៏ពួកវាមិនទុក, ចូលដល់សម័យប៉ុលពត ១៩៧៥-១៩៧៩, ដល់ សម័យយួនកាន់កាប់ប្រទេសខ្មែរ ១៩៧៩-១៩៩០ ក៏សំលាប់ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមិនតិច ដោយចោទប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងនោះ ថា ជាទាហានប៉ុលពត ជាទាហានសេរីកា ឬ ត្រូវបាន កែនទៅចលនា “ ក៥” កាប់ឆ្ការព្រៃ លើចំការមីន ធ្វើអោយកូនខ្មែររាប់ម៉ឺននាក់ ស្លាប់/របួស/ពិការ  ។

(ច្រើនទៀត…)

អ្នកជឿ ថា មាន ព្រាយ ឬ? ខែសីហា 11, 2008

ថ្ងៃមួយ បុណ្យដាក់បិណ្ឌភ្ជុំ, ខ្ញុំ បានជូន យាយខ្ញុំ ចូលវិហារវត្ត ក៏អង្គុយស្តាប់លោក ទេសនា (មិនដឹង ត្រង់វគ្គណា ទេ ប៉ុន្តែ ឮទេសនា ថា មនុស្ស ដែលមានបាបច្រើនពេក ត្រូវតែ ឆ្លងកាត់ ៥០ ជាតិ និង មួយជាតិៗ កើតមក ហូរហែរ ជាស្អីៗ មិនដឹងទេ… គួរអោយព្រឺខ្លួន មិនទាំងហ៊ានមើល គំនូរ លើ ជញ្ជាំង ជំវិញខាងក្នុង វិហារវត្ត ផង។

ដល់ចប់ទេសនា ចេញពី វិហារវត្ត មានអារម្មណ៍ ស្រលះ មុខមាត់ ប៉ុន្តែ ពេលដើរមកផ្ទះ មិនហ៊ាន ដើរមើលលើ ឬ ដើរមើលត្រង់ ទេ ព្រោះខ្លាច ជាន់សត្វតូចតាច ឬ ស្រមោចសង្អារវារ លើ ផ្លូវ វាបាប។ ចូលដល់ផ្ទះ ទើបឃើញអារម្មណ៍ ធូរស្បើយខ្លះ ប៉ុន្តែ ទំរាំធូរស្បើយ ស្រួលបួល ទាល់តែ ២ ថ្ងៃក្រោយ។

និយាយត្រង់ មិនដែល ទៅវត្ត ស្តាប់ទេសនាទេ មានតែ ទៅលេង ឬ ទៅញ៉ាំម្ហូបវត្ត តែប៉ុណ្ណោះ។ តាំងពីនោះមក បើមាន ចាស់ទុំ បបួលទៅ ជាមួយ គាត់ ចូលស្តាប់ លោកទេសនា, ខ្ញុំ បៃបៃ (bye bye) ឆ្លើយ ថា មិនចង់ស្តាប់ទេសនា ទេ (ព្រោះ ខ្ញុំ អាយុមិនទាន់ ពេញវ័យផង ទៅធ្វើដូច ចាស់ទុំ អាយុ ៦០ ៧០ មេចទៅកើត) ប៉ុន្តែ ភ្ជុំបិណ្ឌរាល់ឆ្នាំ, ខ្ញុំ តែងទៅដាក់គ្មានខាន ចង្ហាន់ សំរាប់ ឧទ្ទិស វិញ្ញាណខន្ធ អ្នកដែលបានលាចាកលោកនេះ ព្រោះ គ្មានវិធីណា អាចឧទ្ទិសបាន វិញ្ញាណខន្ធអ្នកទាំងនោះ។ (ច្រើនទៀត…)